met je kind

Met je kind

Hier wordt geschreven over jou en je kind. Voor andere onderwerpen, kies aan de linkerkant.

vrouwenuitjes.nl schreef op 27.1.2010 - 09:54:45
Beste dames,

Wij zijn Miranda en Denise, studenten aan het ROC midden Nederland. Op dit moment zijn wij bezig met het opstarten van een eigen onderneming.

Graag zouden wij van u willen weten hoe u uw vrije tijd besteed. Heeft u behoefte aan uitjes zoals en volgen van een workshop, een stedentrip binnen Nederland of een volledige make-over. Doormiddel van deze enquête hopen wij inzicht te krijgen in de behoefte van een alleenstaande vrouw.

U kunt de enquete invullen op de volgende website:
http://www.thesistools.com/?qid=99928&ln=ned
Het is geheel anoniem en de resultaten worden uitsluiten gebruikt voor het marktonderzoek en zal alleen worden ingezien door de beoordelende leraar.

Onze dank is groot!

Mocht u eventueel vragen hebben kunt u contact op nemen via het e-mail adres: vrouwenuitjes.nl@live.nl

Met vriendelijke groet,

Miranda & Denise

gerrit schreef op 08.1.2010 - 00:28:04
Ik heb het verhaal ook met belangstelling gelezen, zelf ben ik donor en ik heb wel contact met mijn donorkindje, dit omdat zowel de moeders als ik dat belangrijk achten.
Nu weet ik zelf dat biologisch vaderschap niets hoeft te betekenen. Want mijn biologische vader heeft geen enkele meerwaarde in mijn leven, mijn stefvader heb ik ook als mijn vader gezien. Helaas leeft hij niet meer. Daarom snap ik aan de ene kant jou redenatie ook wel. Vind het heel erg jammer dat mijn vader (stief vader) nooit mijn donorkindje heeft mogen leren kennen. Terwijl ik niet eens zou willen dat mijn biologische vader haar ooit leert kennen.
Ik hoop echter dat mijn donor kindje wel blij is dat ze mij van jongs afaan leert kennen. Nu weet ik nog niet wat ze er werkelijk van gaat vinden want ze is nog een betje jong om het allemaal te snappen. Maar ik denk zelf dat ieder kind verschillend is en het ene kind zal geen behoefte hebben iets van de donor te werten en een ander juist weer wel.

bas schreef op 04.1.2010 - 16:59:28
“... en kan daarom de ophef soms niet goed begrijpen als het op donors aan komt", schreef BAM dochter.

Tja, wat moeten we toch met druk bekeken TV-programma's als 'Spoorloos' en 'DNA Onbekend'? En al die vochtige ogen… Nou zit ik niet professioneel in de psychologie, maar je leest wel eens wat. Er is rijkelijk materiaal voorhanden dat aantoont dat er een natuurlijk verlangen bestaat, noem het nieuwsgierigheid, om je wortels te kennen.

Lekker rustig als jij dat gevoel niet hebt. Ik lees wel meer zulke meningen van assertief overkomende donorkids. Het valt mij op dat - ofschoon 'deskundologen' andere ervaringen hebben - sommige donorkids gedreven berichten inzenden om ons te overtuigen dat ze niets missen wanneer ze de donor niet kennen.

Het lijkt flauw om op te merken, maar je kunt ook niet zomaar spontaan iets missen. Je weet immer letterlijk niet wat je mist...

Zoals gezegd, het lijkt me lekker rustig voor je, maar neem dan voor lief dat voor vele anderen dat juist niet geldt. Er wordt wat afgezocht.... en door een doorgaans zwijgende meerderheid.

Mocht je ooit zelf aan een kind toe zijn, dan zal je je misschien ook wat meer vragen stellen dan nu over je biologische vader. Alleen al uit praktische overwegingen. Erfelijkheid bijvoorbeeld.

Maar ik heb met interesse je inzending gelezen, juist omdat ik momenteel geboeid een aantal merkwaardige sites over het 'zwartzaadcircuit' aan het lezen ben. Daar kreeg ik de indruk dat sommige zorgouders het niet zo fijn vinden de donor te kunnen lokaliseren. Het is bij jou vast niet zo gegaan, maar ik las een bizarre variant, waarbij kids bewust weggehouden worden van enige informatie.

Overigens hoef je geen donorkid te zijn om niets te missen. Ik bijvoorbeeld heb twee ‘gewone’ dochters die zich geen bal interesseren voor hun herkomst. Ik hoop dat ik nog leef als er iets erfelijks opspeelt en mijn informatie nodig wordt. Ze hoeven maar een partner te treffen die wel het naadje van de kous wil weten alvorens aan kinderen te beginnen….

Wat jij beschrijft aan emoties of juist het ontbreken ervan, lijkt me niet samen te hangen met je situatie als donorkid, maar meer met hoe je bent. Houden zo. Ik wijs echter weer op mijn dochters…

Hé, het is dan misschien toch interessant voor je om iets van het karakter van je biologische vader te weten, bedenk ik ineens.

BAM dochter schreef op 07.12.2009 - 00:25:03
Hallo, ik kwam hier tijdens het internetten op. Mijn ouders hebben gebruik gemaakt van een anonieme donor. Dat is een hele goede keuze vind ik. Ze vertelde mij dat ze bijna hdden gekozen voor een goede vriend van mijn ouders die ik ontzettend graag mag. Ik ben blij dat dat niet zo is, want dan had ik hem nooit meer kunnen zien als de vriend van mijn ouders. Ik vind een anonieme donor beter (in het geval van 2 ouders dan). Ik was een behoorlijke wijsneus voor mijn leeftijd en al snel ging het me opvallen dat ik voor geen meter op mijn vader leek, hoewel ik er ook altijd bij zij dat dat me verder niet uitmaakte maar dat het me gewoon opviel dat mijn zusje en broertje ook al niet op hem leken. uiteindelijk was ik geloof ik 14 toen mijn ouders het vertelde. Voor mij was het een bevestiging voor wat ik al dacht, maar ik ging des te meer mijn vader waarderen! Het is juist heel goed om er tot een redelijke leeftijd mee te wachten. Ik heb nooit anders geweten dan dat dit mijn vader is en ik denk dat dat voor heel jonge kinderen het beste is. Een vriendin van mij vroeg een keer of ik, indien ik de keuze zou hebben, de donor zou willen zien. Voor mij klinkt dat een beetje als een film die niet over mij gaat, want ik vergeet het hele donor verhaal meestal en zou dat dus niet hoeven weten. Vanaf reageerbuis af aan is mijn vader mijn vader en wie is er al die keren 2 jaar lang naar het ziekenhuis gegaan met mijn moeder? Sorry maar van een paar cellen hangt dat niet af. Ik ben een jaar au pair geweest en heb toen pas echt gezien hoeveel mijn vader wel niet met ons deed vroeger en hoe weinig andere vaders ik dat zie doen. Ik respecteer hem enorm en zeg regelmatig tegen mijn moeder dat hij misschien niet de ideale man is, maar wel de ideale vader die een vrouw maar voor haar kinderen zou wensen! ik lijk misschien niet op hem maar ik ken hem door en door en heb aan een half woord genoeg! en eerlijk is eerlijk, ik kopieer dingen van hem die met opvoeding te maken hebben, lijk ik dus toch nog op hem! Ik ben er eigenlijk best trots op dat wij zo'n leuk gezin hebben en kan daarom de ophef soms niet goed begrijpen als het op donors aan komt. Ik vertel het meestal niet aan mensen, hoewel het mij niks kan schelen, maar als mijn ouders het 14 jaar lang voor zich hebben gehouden zal dat wel betekenen dat ze niet willen dat iedereen dat weet. Meestal vergeten we het ook. Voor mij is het een ver-van-mijn-bed-show en ik heb de leukste ouders die er bestaan!

Femke schreef op 23.9.2009 - 22:41:33
Hoi,

ik ben momenteel bezig met ZI en hou een weblog bij over mijn gebeurtenissen en gevoelens.
Misschien vind je het leuk om een keer te komen kijken: www.femkegaatbammen.web-log.nl

Ik zag dat ergens anders op de site ook al reclame is gemaakt. Leuk!

Jolanda mv 3 schreef op 12.9.2009 - 13:05:25
Hallo
Ik ben nu bam moeder van 3 kindjes:D
Ze zijn alle van dezelfde donor.

Viviane schreef op 25.8.2009 - 16:53:41
Ik zou graag in contact komen met mede BAM moeder in de omgeving van Malden (bij Nijmegen).
Gewoon om wat te kletsen, ervaringen uit te wisselen en misschien kunnen we mekaar wel helpen met dingen.

nathalie schreef op 08.5.2009 - 12:55:34
op zoek naar vrouwen die co-ouderschap hebben met hun donor.

Beste mensen,

Ik ben bezig met een boek voor uitgeverij Arena en zoek voor mijn hoofdstuk over 'single vrouwen die graag zwanger willen worden' iemand die co-ouderschap heeft met een donor. Ben jij zo iemand? Dan zou ik graag jouw verhaaltje in het kort ter illustratie bij het hoofdstuk zetten, om lezeressen goed te informeren over hoe het is om een kind te hebben met een donor. Het interview kan heel kort via de mail en uiteraard mag het anoniem.
Ik hoor graag van je! Groetjes Nathalie

Ester schreef op 27.4.2009 - 07:59:40
Hoi Martine,

Wat een leuk en goed initiatief!
Ik ben zelf nog in de begin fase van het 'bam-mam schap' en deze site aan het onderzoeken, maar mocht het allemaal lukken sluit ik me zeker aan op hyves.

Lieve groet,

Ester

Martine schreef op 18.3.2009 - 14:00:51
hoi allemaal,

Ik heb een hyves opgezet voor Bam-mama's.
Gewoon om gezellig te kletsen, ervaringen uit te wisselen, trots te zijn op onze kleintjes, klagen als het even iets minder gaat.......

Lijkt dit je iets kan je je aanmelden:

www.bam-mam.hyves.nl

groetjes Martine

Nynke schreef op 11.2.2009 - 14:37:54
Hallo,
Ik ben een bam met een 2-jarige en een tweeling van 5 maanden. Zijn er meer bammers die ook zo'n combinatie hebben. Ik vind het namelijk best lastig met 3 kinderen. Ik heb immers maar 2 handen?

cin schreef op 19.1.2009 - 15:38:37
hoe redden jullie het allemaal praktisch gezien? met werk en kind? dat is wat mij nog beetje tegenhoud, help!

reactie op kunstenaar schreef op 28.12.2008 - 20:43:24
als je door je moeder opgevoed bent en haar manieren hebt overgenomen dan hoet het toch helemaal geen probleem te zijn om met vrouwen om te gaan? Dus snap de verlegenheid niet daar in. Geloof niet dat de oorzaak daarvan in je opvoeding te vinden is. Eerder in je zelfbeeld.
Ook vind ik het raar dat je aangeeft dat geaardheid aangeboren zou zijn. Want dat geloof ik ook niet namelijk.
Ik ben van mening dat een kind niet perse een vader en een moeder nodig heeft. Al denk ik wel dat dit afhankelijk is van de ouder(s) die het kindje wel heeft

kunstenaar schreef op 16.12.2008 - 21:23:36
Hallo, even een stukje vanuit mijn psyche. Ben zelf alleen door mijn moeder grootgebracht, en daardoor heb ik voornamelijk haar manieren overgenomen, wat niet handig is aangezien ik een man ben, en daardoor altijd al ietwat verlegen t.o. vrouwen.
Dat komt, denk ik, doordat ik niet heb kunnen zien hoe 2 ouders (2 kompleet verschillende mensen) dagelijks met elkaar omgaan.
Als je een dochter krijgt is het al wat makkelijker, en voor 2 homo's zal een jongen ook geen probleem moeten zijn, want seksuele voorkeur zal wel aangeboren zijn, maar moeder/zoon is moeilijk.
Neemt niet weg dat je WEL een goed functionerend kind de maatschappij in kan sturen, maar dat seksuele gedeelte is lastig.

Voor de rest gun ik ieder van harte dat hij/zij gelukkig wordt.

Anoushka schreef op 16.12.2008 - 10:04:15
Ik ben op zoek naar een gelukkige bammam met een kindje(s) van maximaal 1 jaar en die het leuk vindt op mee te werken aan een telefonisch interview voor een artikel in Wij Jonge Ouders.

Vind je het leuk, stuur dan zsm een mailtje met een fotootje van jou en je kind.

Groetjes,

Anoushka van Bemmel

Kim schreef op 26.11.2008 - 21:11:43
Ik ben op zoek naar bam moeders die nu 2 kinderen hebben. Ik zou graag willen weten hoe jullie dit ervaren.

Nanda schreef op 02.11.2008 - 20:00:26
sorry bij het verkeerde "venster" geschreven, heb mijn verhaal ook bij overwegingen gezet.

Nanda schreef op 02.11.2008 - 19:53:55
Hoi, ik ben nu 37 en ik heb al heel lang een kinderwens. Ik heb "altijd" wel het gevoel gehad dat ik mijn kinderwens met iemand kon delen, maar helaas ben ik nog steeds de "ware" niet tegen gekomen. Mijn klokje tikt al behoorlijk maar ik heb ook enorm veel spinsels in mijn hoofd. Waar moet ik beginnen met informatie en hoeveel kost een KID eigenlijk, want dat kan ik nergens vinden. Ik voel dat ik nu op het punt sta om een beslissing te gaan nemen, maar weet niet waar ik moet beginnen.

monique schreef op 25.10.2008 - 21:42:20
hallo
Ik ben op zoek naar vrouwen die ook graag een tweede KID kindje wensen. Is dit haalbaar alleen? Ik denk van wel, wie heeft ervaring? Mijn dochter is nu 2 jaar.

brandy schreef op 23.10.2008 - 09:39:31
Hoi

Zijn er moeders die ook een kindje van een onbekende donor hebben? Wie kan mij wat vertellen over hun ervaring?

Moeders schreef op 30.9.2008 - 12:51:07
Beste moeders,

Voor de site moeders.kro.nl (die 20 oktober online gaat) maak ik een serie portretten van verschillende soorten moeders. Voor deze serie zou ik ook graag een persoonlijk portret willen maken van een BAM-moeder.
Zijn er moeders die mee zouden willen werken aan deze serie?
Als je nieuwsgierig bent, hoor ik graag van je en en kan ik je wat meer informatie geven.

Alvast hartelijk dank,
groeten
van
Marijn
moeders@kro.nl

Maria schreef op 21.10.2007 - 18:39:34
Ik heb aan een goede vriend van mij gevraagd of hij de vader van mijn kindje wil worden. Hij reageert superpositief en wil ook heel graag vader worden. Ik zou zo graag willen mailen met iemand die het op deze manier heeft gedaan omdat ik ook met veel vragen zit, en samen met hem heel goed de mogelijke consequenties van zo'n keuze wil doornemen voordat we met ZI beginnen. De kans dat een van ons later wel een partner krijgt is reeel. Ik wil heel graag een bekende donor en een vader voor mijn kindje, maar ik ben ook bang dat hij zich niet alleen met ons kindje maar ook te veel met mijn leven bemoeit. Wat srpeek je allemaal af,heeft iemand advies, ervaring?

Hallo BAM-moeders schreef op 15.7.2007 - 15:00:47
Ik ben bijna 31 en heb al jaren een grote kinderwens, maar kan (zoals bijna iedereen hier) de juiste partner niet vinden. Ik heb nu min of meer de beslissing al genomen om BAM-moeder te worden hoewel ik nog veel drempels zie. De grootste is eigenlijk het financiele gedeelte. Hoewel ik volgens mij een aardig salaris heb, wordt het volgens mij erg moeilijk rond te komen. Ik werk nu 4x9 uur en wil dan eigenlijk terug naar 4x8 uur maar moet dan natuurlijk weer veel inkomen missen. Wil iemand mij vertellen hoe ze dat redt?
Bedankt.
groetjes Caroline

Bambam schreef op 25.3.2007 - 14:51:57
Beste Bam-mam,
Dit is iets waar ik als aanstaand bammer ook een beetje huiverig voor ben. Maar ik denk dat het idd niet zozeer de ‘donorvader’ is die je zoontje mist maar de ‘vaderfiguur’. Misschien kun je het daar eens met hem over hebben en misschien kun je wel een goede vriend oid vinden die een soort vaderrol op zich kan nemen. Een soort van 'vaste man' in het leven van je zoontje waar hij o.a. tegenop kan kijken en die een mannelijk voorbeeld voor hem kan zijn. In ieder geval succes en sterkte ermee!
Groet, bambam

Natascha schreef op 20.3.2007 - 19:47:36
Hoi andere bammama’s ik ben sinds 3 januari ook een bammama van een tweeling en vind het heerlijk.

Bam-mam schreef op 31.1.2007 - 18:45:18
Bam-mam-fenna, bedankt voor je reactie. Het is precies zoals je zegt. Ik leg al vaak aan mijn zoon uit dat de rol van donor maar heel minimaal is. Voor mij is mijn zoon het grootste geschenk dat ik ooit heb kunnen krijgen en dat laat ik hem bijna dagelijks blijken. dat neemt niet weg dat er iets in zijn leven mist....

Fenna schreef op 23.1.2007 - 22:35:32
Hallo bam-mam met zoon van 9
Pijnlijk want je wilt toch graag dat je kind gelukkig is en tevreden kan zijn met de uitleg van jou. Toch zou ik het huilen van je zoontje niet te zwaar uitleggen. Je zegt zelf dat hij verder eigenlijk nooit huilt. Misschien kun je voor hem wat meer nadruk leggen om de minimale rol van een donor. Uitleggen en vertellen waarom jij deze keuze hebt gemaakt en hoe gelukkig je zoon jou maakt. Sterkte! Groet bam-mam-Fenna

Bam-mam schreef op 04.1.2007 - 23:58:09
Ik ben bam-mam van een zoon van 9, waar ik dolgelukkig mee ben. Mijn zoon vraagt al vanaf zijn 4de waarom heb ik geen papa. Ik heb er nooit een geheim van gemaakt, dat ie een kind van een donor is. Ik heb hem altijd antwoord gegeven op zijn vragen over hoe en waarom. Maar de vraag, WIE is mijn vader dan, kan ik niet beantwoorden. En dat doet hem veel verdriet. Hij huilt hier vaak over. Verder huilt ie eigenlijk nooit. Ik heb onderschat hoeveel verdriet een kind kan hebben om het feit dat hij zijn vader niet kent. Ik heb het hier erg moeilijk mee.

Suzan schreef op 19.10.2006 - 10:21:37
Hoi Myrthe, ik ken een bammer die diensten werkt. Zij heeft voor haar kinderen zo'n oppasmoeder, een adres waar ze altijd terecht kunnen. In grote steden bestaan er geloof ik ook 24-uurs kinderdagverblijven voor mensen die onregelmatige diensten werken. Maar als de oppasmoeder erkend is, kun je hier ook zorgtoeslag voor krijgen. Succes! Suzan

Myrthe schreef op 15.8.2006 - 19:48:15
Hallo,
Ik zit nog in het voorstadium om bam-mam te worden en ben over veel dingen aan het nadenken. Zo ook over opvang. Zijn er ook bammers die onregelmatig werken en mij willen vertellen wat hun ervaring is en hoe de opvang is geregeld, vooral de late dienst en nachtdienst? groetjes Myrthe

Happy BAM! schreef op 12.8.2006 - 10:10:16
Ik vind deze site ook erg tof! Ben al die kritiek helemaal zat... maar goed, dan denk ik maar... ‘die mensen zullen hun redenen wel hebben’. Of ze weten domweg niet beter.
Hoe dan ook... ondanks de spuitluiers ;-) en onderbroken nachten :-) Er is niets zo mooi als een eigen kindje!
Groetjes, Happy BAM.

Even anoniem schreef op 09.8.2006 - 14:52:16
Ik wil jullie bij deze bedanken voor de waardevolle antwoorden die ik gekregen heb, ze hebben me meer inzicht gegeven. Ik postte hier omdat ik binnen geen enkele ‘categorie’ val en omdat er op ‘normale’ forums zeer agressieve reacties komen op mijn verhaal.

Jolanda schreef op 08.8.2006 - 17:16:12
Mijn kindjes zijn nu nog niet zo oud, een enkele keer vragen ze wel eens om ‘papa’, maar dat is dan omdat ze zoiets op het kinderdagverblijf horen.
Ik vertel dat ‘papa’ niet bij ons woont en dat mama graag kindjes wilde krijgen, maar dat ze wel naar hem toe mag.
Ze noemt hem ook gewoon bij zijn naam.
Ik kijk naar hun waar ze aan toe zijn, als ze de leeftijd bereikt hebben dat ze alles willen weten ben ik bereid alles te vertellen.
Ik begin er vroeg mee (ze zijn nu bijna 4 en bijna 2) zodat het geen schok is als ze 15 à 16 jaar zijn.

Happy BAM! schreef op 05.8.2006 - 09:36:32
Hoi Jolanda,
Sorry dat ik jou verkeerd had begrepen!
Ik zag op de volgende pagina dit staan. En dat vond ik wel erg mooi.

http://www.1ouder.nl/gezin.php?id=3
‘In de jaren zeventig waren er de Bewust Ongehuwde Moeders (BOM), ze wilden wel een kind, maar geen man. Tegenwoordig spreken we van Bewust Alleenstaande Moeder (BAM), die vaak om praktische redenen (de ideale partner nog niet gevonden) kiezen voor een kind en niet vanuit feministische idealen. Door middel van een zelf uitgezochte donor of via de spermabank wordt het kind verwekt. Ook adoptie door alleenstaanden is mogelijk.’

Een vriend van mij vond het woord ‘alleenstaand’ erg passief en vroeg waarom ik het niet ‘alleengaand’ noemde. Daar is ook wel wat voor te zeggen, dacht ik.

Maar ik heb wel een vraag, wat is wijsheid? Hoeveel vertel je je kind? Wat vertel je je kind en waarom geef je die informatie? Puur uit nieuwsgierigheid.

Groetjes een erg Happy BAM!

Jolanda schreef op 04.8.2006 - 16:18:03
Oeps, even toelichten.
Onder BAM versta ik bewust alleenstaand moeder, dus iemand die daar echt voor gekozen heb.
Iemand die zwanger raakt en er alleen voor komt te staan zonder dat je dat wilt, zou ik zelf geen BAM noemen, want tenslotte kies je daar zelf niet voor lijkt me?
Gelukkig denkt iedereen er weer anders over :)

Jolanda schreef op 04.8.2006 - 16:15:23
Nee hoor mijn berichtje was zeker niet boos of oordelend bedoeld, alleen mijn visie.

Groetjes Jolanda

Happy BAM! schreef op 04.8.2006 - 12:41:33
Hoi Even Anoniem,
Ik denk vaak aan twee dingen...
1. De waarheid bestaat niet, wel een perspectie op de werkelijkheid. Op het moment van verwekking zijn er zoveel contexten waar rekening mee gehouden moet worden o.a. tijd(sbeeld), gemoedstoestand, omgevingsfactoren etc etc en het is vaak heel moeilijk om bepaalde situaties uit te leggen, als je er zelf niet bij bent geweest.
2. Wat wil ik dat mijn kind antwoord (op de leeftijd van 6, 10, 12, 16, 25 jaar) als haar beste vriendin/vriend vraagt; ‘waar is jou papa’ (en de daarop volgende vragen.)
Ik ben tevens erg benieuwd naar de ervaringen van het moederschap! Hoe bevalt het? Kun je je überhaupt voorstellen een kind(eren) op te voeden met een partner? Als je nu terug kijkt, zijn er dingen die je anders zou doen?

Even anoniem schreef op 03.8.2006 - 18:59:50
Ik ben niet dezelfde als Jolanda. Je moet je voorstellen dat ik expres zwanger ben geraakt van een man die ik vrijwel niet kende, hij heeft daar niet voor gekozen en ik wil graag de waarheid aan m’n zoon vertellen.

Bovendien zal m’n zoon als hij wat ouder is begrijpen dat er iets geks was want hij is verwekt vlak nadat zijn vader en ik elkaar leerden kennen.

Happy BAM! schreef op 03.8.2006 - 12:07:40
Hallo Jolanda,

Ik begrijp uit jou stuk dat je refereert aan mijn bijdrage. Ik weet niet of je Even Anoniem bent, maar dat terzijde. Klopt het dat ik enige boosheid in jou stuk proef of intepreteer ik dat verkeerd?
Het valt mij op dat er (in het algemeen) veel discussies over BAM-MAM’s zijn. Met name ook vanuit de mannelijke hoek. Dat vind ik erg jammer! Ik denk dat elke situatie en motivatie uniek is, en dat men niet kan oordelen voordat zij alle informatie hebben. (Niet dat ik vind dat iedereen alles van elkaar moet of hoeft te weten.) Ik zeg ook niet dat ik jou bijdrage afkeur. Vanuit mezelf beredeneer ik dat mijn kind NIET de dupe wordt van mijn keuze of liever gezegd, dat mijn kind een zo normaal mogelijk leven op kan bouwen zonder zich af te hoeven vragen ... ‘ben ik ongewenst, ben ik een ongelukje, ben ik hier omdat mijn moeder dat zo graag wilde, waarom heeft mijn vader geen contact met mij, wat is er mis met mij, etc etc’ Laten we eerlijk zijn, niemand gaat ongeschonden door het leven. Elke (m.n.) puber gaat door een periode waarin ze twijfelen, en zichzelf afvragen WAAROM?! Mijn vraag is dan; waarom je kind het dan niet zo gemakkelijk mogelijk te maken. Tenslotte, ik wilde BAM-MAM worden, maar kan de juiste partner niet vinden. BAM-MAM zijn,was voor mij, een egocentrische keuze, maar vanaf het moment dat mijn kind geboren wordt ... was het direct het tegenovergestelde. Alles staat in het teken van je kind, en je eigen leven/behoeftes staan ver op de achtergrond. Maar goed, zo denk ik erover!

Jolanda schreef op 02.8.2006 - 14:20:02
Ik weet niet wat sommige mensen onder ‘bam-mam’ verstaan, maar dat is zeker niet als je zwanger word uit een relatie die fout gaat.
Tenminste dat vind ik.
Ik zal mijn kind dan nooit vertellen dat ik verliefd was op de donor oid.
Ik ben nooit verliefd op hem geweest, hij is donor en helpt bij mijn kinderwens.

Happy BAM! schreef op 30.7.2006 - 11:19:32
Hoi Even Anoniem,
Dit is de eerste keer dat ik op deze site kijk, en hij sprak me erg aan. Ik ben BAM en heb een dochter van 1 jaar. (Zelf ben ik 30jr.)
Ik heb mezelf dezelfde vraag gesteld. Ik ben tot de conclusie gekomen ... komt tijd komt raad. Tegen de tijd dat jou zoon vragen gaat stellen ... wie weet hoe jullie leven er dan uitziet. Ik denk alleen dat het belangrijk is het niet ‘dramatischer’ te maken dan het is. Zelf denk ik in de trent van ... papa en mama waren erg verliefd op elkaar en daar ben jij uit geboren, maar papa en mama konden samen niet verder en hebben ervoor gekozen dat je bij mij blijft en ik voor jou zorg. Niets mis mee toch? Zeker niet als er voldoende mensen om het kind heen zijn die alle liefde en aandacht aan hem geven.
Succes!

Even anoniem schreef op 16.7.2006 - 16:46:25
Mijn verhaal is misschien afwijkend en ik weet voor het moment geen andere plek waar ik het neer kan zetten, maar omdat ik met een hele serieuze vraag zit probeer ik het hier. Ik ben zwanger geraakt van een man die ik pas net kende. Mijn probleem is: Wat zeg ik tegen mijn zoon later? Je moet je voorstellen dat ik in het dagelijkse leven hier met niemand over kan praten omdat niemand weet hoe het precies zit, met als uitzondering de man van wie dit kind is, want die heb ik het vlak voordat we uit elkaar gingen verteld.

Gretha schreef op 29.3.2006 - 15:38:20
Hoi ik ben alleen met mijn zoontje van 3 jaar in Israël, ik ben 45 jaar, ik heb geen contact met de vader, hij is getrouwd en niet met mij, mijn zoontje vraagt nog niets maar ik zit wel na te denken hou ik hem de situatie uit moet leggen... wie kan mij voorbeelden geven uit eigen leven? Ik zoek wijze raad stuur mij een mailtje.

Kerianne schreef op 12.3.2006 - 16:00:44
Hallo iedereen!
Ik ben een Belgische vrouw van 44 met een kindje van vier. Zou graag in contakt komen met andere alleenstaande moeders. Mail me even om kennis te maken.
Tot binnenkort ??

Suzan schreef op 11.3.2006 - 08:03:17
Hoi Sammia, als alleenstaande die part-time werkt is je inkomen misschien niet zo hoog en zou je kind ook naar een kinderdagverblijf kunnen, de belastingdienst betaalt dan een héél groot deel. Maar ook als je voor kinderdagopvang kiest is het handig om er een oppas/gezin bij te hebben, voor als je eens extra opvang nodig hebt. Het is wel fijn als je je vreugde en zorgen kunt delen, heb je vriendinnen met kleine kinderen of ga anders bij een zwangerschapsclubje of op internet bij een groepje dat dezelfde maand is uitgerekend. En adoptie-grootouders zoeken is geen slecht idee! Succes!

Mary schreef op 07.3.2006 - 15:07:39
Beste Sammia,
Ik denk dat iedereen wel onzeker is tijdens de zwangerschap, maar probeer er toch van te genieten! Niemand kan in de toekomst kijken, ook die zogenaamde zwartkijkers niet, die het wel denken te weten.
Misschien is het een idee om eens een advertentie in je omgeving te zetten voor een event. oppasmoeder of -oma, waar je je kindje kunt brengen als je weer moet werken. Zo iemand is veel flexibeler en goedkoper dan een creche. Vooral omdat je schrijft geen contact te hebben met je ouders. Straks heeft je kind er misschien een hele leuke oma (en opa) bij...
Heel veel succes, en genieten hoor!

Sammia schreef op 05.2.2006 - 21:33:27
Beste Bam-mammas,
Ik ben sinds een paar maanden zwanger en alleenstaand.
Sinds kort heb ik een part-time baan, ik heb geen contact met mijn ouders.
Ik ben erg blij met mijn zwangerschap en aanstaand moederschap, maar begin me nu toch zorgen te maken over hoe het dadelijk allemaal moet gaan met een babytje erbij.
Ik hoor veel en vaak dat ik het heel zwaar zal krijgen, en dat het erg moeilijk zal gaan worden.
Dit maakt me bang en onzeker, en stemt me niet vrolijk.
Zijn er bam-mammas, die ook zonder hulp van hun ouders en met part-time werk hun kind opvoeden?
vast wel, ik ben benieuwd naar je verhaal en zit te springen om wat positieve geluiden te horen.
groeten van Sammia

Diana schreef op 23.7.2005 - 11:24:51
Volgende week wordt mijn dochter alweer twee jaar ‘oud’ en ben dus al bijna twee jaar een trotse alleenstaande moeder. Ik ben zo blij met haar en dat wil ik even met jullie delen.
Voor alle vrouwen die overwegen alleenstaande moeder te worden; als je het echt wil, doen! Het is niet altijd makkelijk, maar het wordt steeds leuker, dus gewoon proberen!
Sterkte... Diana

Doetie schreef op 11.7.2005 - 21:17:50
Hier nog even mailtje van mij, wie kan mij zeggen hoe ik op de mailinglijst kom, dit wil maar niet lukken, ik zag dat er meer waren die dit probleem ook hadden.
Gr Doetie

Doetie schreef op 11.7.2005 - 21:15:24
Hallo,
Graag zou ik contact willen komen met ander bam-mams ik ben 34 jaar, en vorig jaar heb ik eindelijk de stap gewaagd om zwanger te worden. Ik ben vorig jaar 03-09-2004 bevallen van een dochtertje, het mooiste wat me ooit is overkomen.Ik zou het leuk vinden om ervaringen uit te wisselen tevens lijkt het mij leuk om contcaten te leggen en deze ervaringen met andere te delen. Ik hoop op heel veel reacties.
Doetie

Petra schreef op 13.4.2005 - 21:22:09
Hallo allemaal,
Ik ben een alleenstaande moeder met een dochter die over twee weken 1 wordt! Ik vind het geweldig! Ik kan nog steeds niet geloven dat ik zoveel geluk heb gekregen. Er gaat een heel verhaal aan vooraf, dat zal ik jullie besparen ;) Maar de hele wereld mag weten: ik ben trots op het moeder-zijn, ik ben trots op mezelf omdat ik het alleen doe, maar bovenal ben ik trots op mijn dochter, die aan alle kanten uitstraalt dat ze gelukkig is.

Rianne schreef op 11.4.2005 - 23:20:45
hoi ik ben een bamster van een dochter, zij is nu 8 maanden en super snel in alles. Een voorbeeldje: ze loopt al!!!
Nu heb ik wel het geluk dat ze ook heel gemakkelijk is en alles leuk en goed vindt, dus voor mij is het tot nu toe niet echt heel zwaar. Mijn dochter krijgt pas te horen waarom ze geen pappa heeft als ze op een leeftijd komt dat ze kan begrijpen wat een donor is en waarom ik deze keuze gemmakt heb. Wanneer ze zo ver is, moet ik natuurlijk nog ontdekken. De donor is een bekende en zo blijft hij wel in de picture. Dat was voor mij een must.

Anne schreef op 10.3.2005 - 23:55:04
Hallo ik ben Anne en 5-8-04 bevallen van een prachtdochter :-) Ik ben toen behoorlijk op zoek geweest naar een site als deze en blij dat ik hem nu toch gevonden heb.

Liq schreef op 19.2.2005 - 13:43:06
Ik zou graag wat informatie willen hebben van KID moeders, ervaringen hoe je je kind het beste inlicht dat er geen vader is. Hoe kan je je kind het beste beschermen.(Ik woon in een klein dorp en ik ben vooral bang voor crèches en scholen, contact met andere kinderen. Kinderen kunnen zo wreed zijn. Alvast bedankt voor ervaringen en tips.

Renate schreef op 28.1.2005 - 22:12:10
Hallo allemaal,
Ik ben sinds 11 december van vorig jaar ook een bam-mama geworden van een mooie zoon. Ik zou graag met anderen in contact willen komen over hun ervaringen in de eerste periode na de bevalling. Het is mij nl. nogal zwaar gevallen omdat mijn zoontje tot 2x toe is opgenomen in het ziekenhuis. Dan merk je toch wel dat de lasten ook wel heel zwaar kunnen wegen, zowel lichamelijk als geestelijk. In mijn omgeving ken ik niet veel meiden die ook een alleenstaande mamma zijn. Ik hoop wat reacties te krijgen. Groetjes.

Marja schreef op 03.10.2004 - 13:39:23
Hoi allemaal, in de ‘Kinderen’ van oktober staat een artikel over bam-moederschap. Blz 66.

Nieuwe wet kinderopvang schreef op 10.9.2004 - 22:20:18
voor meer info kijk op www.wbk.nl
Veel info op deze site te vinden.Marja

Bam-moeder zijn schreef op 31.8.2004 - 22:10:01
Lieve allemaal,
Ik ben nu bijna anderhalf jaar moeder van een geweldige dochter. Ik kan niet anders zeggen dan: “Het is geweldig”
Marja

Suzan schreef op 05.5.2004 - 19:34:19
He Miranda, leuk dat je schrijft. Er zijn natuurlijk allerlei voors en tegens voor een tweede. Zou je er op een mailinglijst over willen praten? Op onze mailinglijsten zitten meerdere bammers met twee kinderen of die een tweede willen, en enkele die net als jij twijfelen. Ikzelf heb 1 kleine en denk dat ik het zo laat! Groetjes!

Miranda schreef op 04.5.2004 - 20:58:14
Hier ook een dolgelukkige bam-mam (leuke term trouwens). Ik heb een zoon Geert van twee jaar en geniet met volle teugen. Waar ik wel over aan het dubben ben wil ik een tweede of niet en wordt het dan veel zwaarder en hoe regelen jullie dit. Ik zie er tegenop omdat ik onregelmatig werk en nu Geert regelmatig uit bed haal. Wie kan hier advies in geven.

Bam-mam-mar schreef op 20.4.2004 - 12:16:20
Allereerst vochtige doeken over de verwarming, daarop een paar druppeltjes eucalyptus-olie, of Luuf babybalsem. Maar pas op, momenteel heerst er ook weer kinkhoest. Dat heeft ook een zeehondenhoestje.

Santje-Sandra schreef op 19.4.2004 - 22:02:55
Mijn kleine vent van een half jaar heeft een akelig hoestje. Heeft er iemand nog een tip??

Solomoeder schreef op 18.4.2004 - 12:34:18
Wie heeft er goede tips voor een kraamfeest? Na de bevalling van mijn eerste kindje heb ik maandenlang visite gehad, wel gezellig, maar ook veel gedoe. Wie heeft er leuke tips voor een kraamfeest? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen. Bam-mam-mar

Voor Sandra schreef op 18.4.2004 - 12:24:57
Hoi Sandra, wij hebben mailinglijsten waar bam-moeders in allerlei fasen op mailen. Ook hebben wij regiolijsten waarop vrouwen met elkaar afspreken om activiteiten te ondernemen. Als je geïnteresseerd bent, stuur dan een mailtje naar postmaster@bam-mam.nl Misschien tot mails? Marja

Sandra schreef op 16.4.2004 - 13:07:35
hallo ik heb 2 kids van twee en een half en van een half jaar. Dit van een donor. Ik ben waanzinnig blij met dit duo. Nu zoek ik andere bammers om mijnervaringen te delen. Oh ja, ik woon in het midden van het land.

Lous schreef op 15.4.2004 - 22:57:28
Omdat het hier nog helemaal kaal is...
Met mijn beide dochtertjes 6 jaar en baby 6 maanden... vind ik het nog steeds geweldig leuk en goed te doen in mijn up. Ben heel blij met mijn keuze en heb er geen minuut spijt van gehad. En mijn beide dames zijn gek op elkaar. Lijken zelfs op elkaar ondanks dat ze niet van dezelfde donor komen....
gr Lous